நீல வானின் அடிவயிற்றில்
செந்நிற மேகச் சிதறல்
புறப்படுகிறது புத்தொளியுடன்
சூரியக் குழந்தை!
பொழுது புலர்கிறது,
புலர்ந்த பொழுது மலர்கிறது,
மலரின் மணமாய்,
பூங்காற்றின் வருடலாய்,
இன்பம் தரும் இயற்கையை
இதமாய் நுகரும் வேளையிலே
இதயத்தில் நெருடலாய்.....
இனிமை மறைகிறது,இன்னல்
விளைகிறது.
பொழுது புலர்கிறது,
செந்நிற மேகத்தையும்
சிதறடிக்கும் கரிப்புகையாய்,
ஆழியில் அமிழும்
புலர்ந்த பொழுதினிலும்
எங்கும் இருளே! எதிலும் இருளே!
சத்தம் சூழ் உலகினிலே
சுத்தமும் பேணுவோம்!
அசுத்தத்தால்,
சாக்காட்டில் சாயும் அவனியை
பூக்காடாக்குவோம்.
அஞ்ஞான இருளகற்றி
மெய்ஞான விளக்கற்றுவோம்!
இருள் அகலும்,இதயத்திலிருந்தும்
பொழுது புலரும்,எங்கும்
ஆனந்தம் மலரும்.
